Sa ulitawo nga ginhaladan ko kang binalaybay pito rën ka tuig ang nagligad

Sa ulitawo nga ginhaladan ko kang binalaybay pito rën ka tuig ang nagligad,

Kang una, gindihon ko lang ang atën nga pagkitaay. Hambal ko, sa daray-ahan lang ako ka Casay mahëlat kag sulatën dyang binalaybay kang “ano ayhan?”. Ginbalay ko paagi sa mga talinghaga ang mga hitabo kag mga bëtang nga sarang matabo kag mahimo kon ang kapalaran magtabo gid man kanatën nga darwa. Pito ka tuig ako naghëlat. Pito ka tuig ikaw nga nabuhi sa akën nga binalaybay. Naglëbas ang mga tinuig, kag bisan pa naglëbad dyang baratyagën ko kanimo, man-an ko, mapabilin ikaw nga buhi sa akën paino-ino.

Kaina, kang nagapanaw ako agëd magbakal kang paborito ko nga pamahaw, nadiparahan ko ang dagway nga abi ko nakita ko rën. Nagatalikod ikaw. Maan gani. Pero man-an ko sa likod mo pa lang, daw kilala ta rën ikaw. Pero ginwaslik ko to sa akën pensar hay daw katingalahan gid man. Nagbakal ako kag samtang nagahëlat, naglibot-libot anay ako. Pag lab-ot ko rapit sa may karan-an, naglëbas ikaw. May imaw ikaw. Nagtërëkay kita nga darwa nga daw buhay rën kita nagkitaay.

“El?” Mahinay ikaw nga nagdëyë kag namangkot kanakën. Nag-untat ako panaw. Ginsambit ko ang imo nga ngaran. Gindawë mo ang imong alima agëd magkamusta. Sa pagdët-anay kang atën nga mga palad, rugto ko naman-an nga tuod ikaw. Indi ako kamaan kon ano ang hambalën ko, basta ang nagbuhi sa akën baba, “Nalipay ako nga nagkitaay kita.” Nagyëhëm ikaw. Pareho sa mga talinghaga nga ginbalay ko sa akën binalaybay. “Imaw ko gali mga bugto ko. Tërëk kami sine.” Dayon nga nagpanaw rën kag nagbëlagay kita nga darwa. Daw patas kang natabo sa akën binalaybay.

Ang kinalain lang, wara rën ako sa daray-ahan kang Casay. Hay nagtuod kag natabo ang atën pagkitaay.

Indi sa binalaybay.

Duro rën ang natabo sa sëlëd ka pito ka tuig. Duro rën nga gugma ang nagsalidhay sa akën kabuhi. Daw patas ikaw kang tinaga nga ginsulat sa baras pero ginpara kang balëd sa daray-ahan kang Casay. May kahagugma rëman ikaw, man-an ko. Nadura rëman ang baratyagën ko para kanimo. Pero nalipay ako sa atën madasig nga pagkitaay. Naman-an ko nga gid man, may mga gugma nga sarang matabo, kag matapos sa paglëbas kang mga tinion…

___

salin sa Tagalog:

Sa binatang inalayan ko ng tula pitong taon na ang nakalipas,

Noong una, nilikha ko lang ang ating pagkikita.  Sabi ko, sa dalampasigan lang ako ng Casay maghihintay at isusulat itong tula ng “ano kaya?”.  Nilikha ko sa pamamagitan ng mga kaganapan at mga bagay na maaaring mangyari at magagawa kapag ang kapalaran talaga ang magkikita sa ating dalawa.  Pitong taon akong naghintay.  Pitong taon kang nabuhay sa aking tula.  Dumaan ang mga taon, at kahit pa kumupas itong aking naramdaman sa iyo, alam ko, mananatili kang buhay sa aking isipan.

Kanina, habang naglalakad ako upang bumili ng paborito kong meryenda, napansin ko ang anyong akala ko’y nakita ko na dati.  Nakatalikod ka.  Ewan ko ba.  Pero alam ko, sa likod mo pa lang, parang kilala na kita.  Pero iwinaksi ko ito sa aking isipan kasi parang mahiwaga naman.  Bumili ako at habang naghihintay, naglibot muna ako.  Nang makarating malapit sa kainan, dumaan ka.  May kasama.  Nagtinginan tayong dalawa na parang matagal na tayong nagkita.

“El?”  Mabagal kang huminto at tinanong ako.  Huminto ako sa paglalakad.  Namutawi sa aking bibig ang iyong pangalan.  Iniabot mo ang iyong kamay upang mangumusta.  Sa paglapat ng ating mga palad, doon ko nalaman na totoo ka.  Hindi ko alam ang aking sasabihin, basta ang lumabas sa aking bibig, “Masaya ako sa ating pagkikita.”  Ngumiti ka.  Katulad ng mga talinhaga na nilikha ko sa aking tula.  “Kasama ko pala mga kapatid ko.  Manonood kami ng sine.”  At tuluyan kang lumakad at naghiwalay tayong dalawa.  Katulad ng nangyari sa aking tula.

Ang pagkakaiba nga lang, wala ako sa dalampasigan ng Casay.  Dahil nagkatotoo at naganap ang ating pagkikita.

Hindi sa tula.

Marami na ang nangyari sa loob ng pitong taon.  Marami na ring mga pag-ibig ang dumaan sa aking buhay.  Kawangis ka ng mga tinaga na sinulat ko sa buhangin pero binura ng alon sa dalampasigan ng Casay. May kasintahan ka na, alam ko.  Nawala na rin naman ang nararamdaman ko para sa iyo.  Pero masaya ako sa ating mabilis na pagkikita.  Nalaman ko na rin, may mga pag-ibig na posibleng mangyari, at nagwawakas sa paglipas ng panahon.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s